Multifunctioneel gebouw
Programma: Bioscoop, galerie, café, kantoren, leslokalen, film- en videoproductie workshops en commerciële ruimte
Opdrachtgever: The British Film Institute en Glasshouse Investments
Fase: gerealiseerd, 1997

Het LUX gebouw is een van de eerste projecten in de herontwikkeling van Hoxton Square in Shoreditch, een dichtbij London City gelegen oostelijk stadsdeel. In de jaren ‘80 van de vorige eeuw was Hoxton Square een armoedig pleintje met vervallen gebouwen, restanten uit een industrieel verleden. In de jaren ’90 werden leegstaande gebouwen aan het plein getransformeerd tot eenvoudige maar geliefde atelierruimtes voor kunstenaars. Deze impuls trok de aandacht van een Brits filminstituut die MaccreanorLavington vervolgens de opdracht gaf een gebouw voor aan film gerelateerde multimediatoepassingen te ontwerpen. Na de komst van het LUX gebouw groeide het plein snel uit tot een hotspot voor de culturele elite.
Het LUX gebouw omvat verschillende faciliteiten voor het Londense Electronic Art (LEA) en de Londense Filmmakers Coöperatie (LFMC). Naast een Video-Art Galerie, een bioscoop, productieruimtes en een uitgebreid filmarchief, omvat het programma ook workshopruimtes en een populair café- restaurant.

Het ontwerp biedt ruimte aan verschillende functies binnen een gebouw. De gevel fungeert als een masker; de buitenkant van het gebouw vertelt niet wat er precies aan de binnenkant gebeurt. Slechts de subtiele tweedeling en verschillen in verdiepingshoogtes en raamgroottes duiden op een divers gebruiksprogramma. Deze neutraliteit maakt integratie van uiteenlopende activiteiten binnen één gebouw als ook aanpassingen in het toekomstige gebruik mogelijk. De donkerblauwe baksteen geeft letterlijk glans en diepte aan het gevelbeeld dat verder nog bepaald wordt door ongebruikelijk grote raampartijen. Deze zorgen voor een directe relatie tussen binnen- en buitenruimte: de dynamiek van het gebouw wordt zichtbaar onderdeel van het plein en vice versa.
De plattegronden zijn eenvoudig en rationeel, ruimtelijk gecompliceerde oplossingen zijn vermeden. De materiaalkeuze en de detaillering van de ramen refereren aan het industriële karakter van het gebied.

Maccreanor Lavington werkte samen met kunstenaar Darrell Vinex. Zijn installatie “Light Curtain” vormt een integraal deel van het centrale trappenhuis.