Hoewel ooit gepland als het centrum van een chique begin negentiende eeuws Regency stadsdeel, is het St George’s Circus nu niet meer dan een groot verkeersknooppunt ter hoogte van Waterloo Station in Londen, Het plein is historisch beschermd stadsgezicht omringd met ‘Georgian architecture’, de naam die in Engelstalige landen gegeven wordt aan de klassieke architectuur stijl uit de periode tussen 1720 en 1840. In het midden van het verkeersplein staat een monumentale ook 18de eeuwse obelisk. Deze landmark locatie pleit voor een in het oog springende renovatie en uitbreiding van een bestaand gebouwcomplex. Het project van MaccreanorLavington vervangt een in onbruik geraakt gebouw met blinde muren door een dynamisch front met commerciële functies en een hotel dat zich moeiteloos voegt in de heterogeniteit van de stedenbouwkundige topografie.

Het gebouw functioneert als landmark en versterkt de architectonische relatie tussen Waterlooroad en het St George’s Circus. De typische ruimtelijke vorm van het plein komt voort uit het de historische landverdeling in Londen en heeft de bijzondere vorm van het gebouw bepaald. Op straatniveau bevinden zich de publiek gerichte collectieve voorzieningen van het hotel. Het restaurant , de bar en de conferentieruimtes dragen bij aan de levendigheid van aangrenzende publieke ruimte. Op de bovenliggende verdiepingen zijn de hotelkamers functioneel geordend langs de gevel rond een centrale ontsluitingskern. Het hotel voorziet door een geavanceerd aardwarmte systeem voor 10% in haar eigen energie behoefte.